หลักการและเหตุผล
สภาพชุมชนแพรกหนามแดง ในอดีตมีอาชีพทำนาและทำสวน   โดยอาศัยทรัพยากรธรรมชาติ
เป็นหลักต่อมาอาชีพของชาวบ้านเปลี่ยนไปเพราะผลจากการพัฒนาประเทศ มีการก่อสร้างถนน
ก่อสร้างเขื่อน  ส่งผลกระทบถึงระบบการไหลเวียนของน้ำในชุมชน     เกิดน้ำเค็มหนุนเข้ามาใน
พื้นที่    กรมชลประทานได้ดำเนินการเข้ามาช่วยแก้ไขปัญหาโดยการสร้างประตูกั้นน้ำเค็ม โดย
แยกพื้นที่ในตำบลแพรกหนามแดงเป็นพื้นที่น้ำจืดและน้ำเค็ม     ส่งผลให้อาชีพของชาวบ้านใน
ชุมชนต้องปรับเปลี่ยนไปตามสภาพของน้ำ  โดยชาวบ้านในเขตน้ำจืดมีอาชีพ ทำนา ทำสวนผัก
เลี้ยงปลาน้ำจืด        ส่วนชาวบ้านเขตน้ำเค็มมีอาชีพเลี้ยงกุ้งทะเล   เลี้ยงปลาน้ำเค็ม   ต่อมากรม
ชลประทานได้เข้ามาสร้างประตูน้ำตามแนวคิดของกรมชลประทาน      ที่แยกน้ำจืดและน้ำเค็ม
ออกจากกัน   ส่งผลให้ชาวบ้านเกิดความยัดแย้งในเรื่องของการเปิด - ปิดประตูน้ำมาตลอด โดย
เฉพาะพื้นที่ในจังหวัดสมุทรสงคราม  ซึ่งมีระบบการไหลของน้ำขึ้น - ลง ตามธรรมชาติ วันละ
2  ครั้ง  เมื่อปิดประตูน้ำ ในช่วงฤดูฝนก็จะเกิดปัญหาน้ำท่วมในพื้นที่เหนือประตู   ชาวบ้านก็จะ
เปิดประตูระบายน้ำทิ้งเพี่อป้องกันความเสียหายของผลผลิตแต่ในขณะที่เปิดประตูน้ำนั้นไว้เป็น
ระยะเวลานาน ๆ น้ำก็จะไม่มีการเคลื่อนตัว ทำให้น้ำเน่าเสียได้ง่าย     เมื่อเปิดประตูน้ำออกมาใน
พื้นที่น้ำเค็มที่อยู่ตอนล่าง      จึงได้รับผลกระทบจากน้ำเน่าเสียส่งผลให้สัตว์น้ำเค็มเช่น กุ้ง หอย

คำถามวิจัย   จากสภาพปัญหาในเรื่องของการจัดการที่ในลำคลองตำบลแพรกหนามแดง ที่ก่อให้เกิดปัญหาความขัดแย้งระหว่างชาวบ้านที่อยู่ในพื้นที่น้ำจืดและ
พื้นที่น้ำเค็มมาโดยตลอดนั้นควรจะมีทางออกในการแก้ไขปัญหาที่มีความเหมาะสมตอบสนองต่อสภาพการใช้น้ำที่เกิดขึ้นจริง และให้ชุมชนได้มีข้อมูลที่ถูกต้อง
เกี่ยวกับสภาพการใช้น้ำ คุณภาพน้ำ ภูมิปัญญาในการจัดการน้ำ และสภาพความคาดหวังของชุมชนในการจัดการน้ำ มาใช้ในการวางแผนการจัดการน้ำที่เหมาะสม
ต่อชุมชน ดังนั้นเพื่อชุมชนสามารถแสวงหาแนวทางที่จะแก้ไขความขัดแย้งที่เกิดขึ้น จึงได้ตั้งคำถามหรือโจทย์วิจัยดังนี้
“ รูปแบบการจัดการที่เหมาะสมและเป็นประโยชน์ต่อชุมชนควรจะเป็นอย่างไร ”